Inwestor to osoba fizyczna lub prawna inwestująca kapitał w nieruchomość w celu osiągnięcia określonych korzyści. Korzyści te mogą mieć różny charakter:

• finansowe - zysk z odsprzedaży lub najmu,
• organizacyjne - np. rozwój firmy (produkcji, zatrudnienia, punktów sprzedaży),
• społeczne - dobro wspólne społeczności lokalnej lub narodu.

Szczególnym przypadkiem inwestora jest inwestor państwowy: urząd, agencja państwowa, instytucja publiczna, jak np. szkoła, szpital, administracja dróg i inne. Inwestor państwowy posiada określone procedury inwestycyjne wynikające z ustawy o zamówieniach publicznych. Pozytywną konsekwencją ustawy jest jawność informacji o przetargu. Minusem jest jednak wysokie ryzyko związane z unieważnieniem przetargu. Inwestora państwowego cechują długie procesy decyzyjne, co jest wynikiem ustawy, jak też specyfiki działania administracji. Skarb Państwa stojący za takim inwestorem dzięki swej wypłacalności daje duże bezpieczeństwo finansowe.

Inwestorzy prywatni są trudni do scharakteryzowania, gdyż są to firmy małe i duże, o różnej formie prawnej, strukturze i wielkości kapitału.

Podstawowym "parametrem" inwestora prywatnego jest jego wiarygodność, którą oceniamy na podstawie:

• dokumentów świadczących o wypłacalności (sprawozdania finansowe),
• opinii na rynku (m.in. instytucji finansowych),
• historii działalności inwestycyjnej (opinie w branży budowlanej),
• marki (znane i renomowane marki dbają o bezpieczeństwo i wizerunek),
• portfela zamówień (liczby planowanych w przyszłości inwestycji).

Ważnym aspektem w ocenie inwestora jest powtarzalność inwestycji. Inwestorzy wielokrotni, jak np. sieci supermarketów, deweloperzy są łatwiejsi do sprawdzenia - można dotrzeć do historii współpracy lub przeprowadzić wywiad na rynku. Inwestorzy jednorazowo decydujący się na budowę są trudniejsi do sprawdzenia i zalecane jest ostrożne postępowanie (chyba, że jest to bardzo znana marka).

Zapoznaj się z profilem inwestora zastępczego.